TAJEMNICA POCHODZENIA NAZWISKA
(aktualizacja: 16 I 2025)
Windak właściwie oznacza „POCHODZĄCEGO Z RODU WINDE” i dokładnie jest spieszczeniem imienia Winde. Końcówka pruska -ikö, -ike odpowiada końcówce w j. polskim -ek, -ak, ,-ik, -czek, -czak, -szczak , -szczyk i podobnie powstają nazwiska staropolskie tj. Janiszek – syn Janisza, Pietrzak-syn Piotra, Stanik- syn Stanisława, Janiszczyk – syn Janiszewkiego itd.
W zasadzie należałoby zakończyć sprawę powstania naszego nazwiska-imienia, że jest ono pochodzenia pruskiego, że początkowo zostało zgermanizowane, później spolonizowane i że jest starym nazwiskiem, ale pod względem onomastycznym czyli znaczeniowym istnieje jednak problem. Dla nazwiska Janeczek, nie ma problemu znaczenia nazwiska, bo jest synem Jana, a samo imię Jan oznacza “Yehohanan”- cieszący się boską łaską lub jest łaską od Boga-Yahve, problemem jest od którego z Janów pochodzi. Dla nazwisk Windak, Windyk, Windek, Windyka, (zapisy odimienne: Vindica, Windack, Windeck, Windiko, Windike, zapisy odmiejscowe: de Vindek, de Vindeken, von Windekendorf, von Windackendorf, von Windekeim ) nie ma problemu od kogo pochodzimy, bo pochodzimy od Prusa Winde (mogło być ich nawet kilku, ale to oznacza, że i tak pochodzimy z tego rodu) , natomiast jest problem znaczeniowy imienia Winde.
Geneza nazwy osobowej Winde:
Hipoteza 1: Pochodzenie skandynawskie.
ZA:
– nazwa osobowa komponuje się z nazwą pospolitą [germ.] WIND wiatr, dla ludów morskich, żeglarzy na przykład Skandynawów to słowo jest obdarzone szacunkiem. “Winde” mogło oznaczać “pochodzącego od wiatru czyli ducha, bóstwa” czyli “obdarzonego mocą”, lub “pochodzącego z nie wiadomo skąd, przybysza”. Ten mistycyzm i tajemnicę podkreśla Chrystus Nikodemowi: Wiatr wieje tam, gdzie chce i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz skąd przychodzi i dokąd podąża. (J 3,8).
– ze względu na wydarzenia historyczne tj. napływ ludności pochodzenia skandynawskiego:
1. gockiej w okresie I-VI w. n.e. na tereny Pomezanii i Pogezanii.
2. jutlandzkiej (gockiej) w okresie pocz. VI w. – początki powstania Prus (mit Widewuto).
3. wikińskiej w okresie VIII-XII w. n.e. na tereny Pomezanii, Pogezanii, Warmii, Natangii, Sambii i Skalowii.
– genealogia DNA potwierdza obecność naszej haplogrupy R-Z196 w południowej Skandynawii.
Hipoteza 2: Pochodzenie celtycko-wenetyjskie
ZA:
– nazwa osobowa Winde może być pochodzenia celtyckiego i pochodzić [celt.] WINDO – biały, z tego słowa pochodzi lud celtycki Windelikowie (Vindelici). Nasz przodek mógł być nazywany WINDEL, WINDE czyli pochodzący od Windelików. Idąc tym tropem nazwa osobowa “Winde” jest podobna do nazwisk używanych w Polsce tj. Niemiec, Czech, Rusoń itd. Gdyby tak było, to nasze nazwisko byłoby jedną z najstarszych nazw osobowych istniejących i funkcjonujących do czasów współczesnych.
– genealogia DNA potwierdza, że nasza haplogrupa jest “celtycka”. Pochodzimy od Bojów lub Windelików. Te ludy celtyckie graniczyły ze sobą i wyznawały bóstwo boga WINDOSA, solarne bóstwo. które “leczyło” chore oczy.
Te dwie hipotezy, które podałem są właściwie rozszerzeniem propozycji etymologicznej nazwiska Windak podanego przez prof. Rymuta z tym, że Wind nie jest pochodzenia niemieckiego tylko germańskiego-skandynawskiego, lub Winde pochodzi od Windelików, ale nie od Wenedów-Słowian.
Zabawa w znaczenie nazwiska jest przednia, zwłaszcza, gdy poznajemy historię, dawne ludy mieszkające na ziemiach obecnie polskich. Odkrywamy historię, której nie ma w podręcznikach szkolnych. Widzimy przestrzeń dla wielu hipotez, zaczynamy myśleć, sprawdzać, możemy też wchodzić w krąg historia kontra świat wyimaginowany, fantasy. Tolkien w swych “Władcach pierścieni” wykorzystał wiedzę historyczną tj. wydarzenia, imiona, ubiór, broń, ustroje społeczne, wierzenia Celtów, Gotów, Wikingów. Te dawne ludy, były obecne na ziemiach pruskich i polskich – potwierdzają to archeolodzy i lingwiści. 😆